Robert Rumas, Adam Witkowski, Daniel Muzyczuk

Lektury obowiązkowe (2008)

Podczas festiwalu Akcja happeningowa w Radiu Szczecin

Robert Rumas – ur. w 1966 r., artysta, kurator, animator kultury, projektant przestrzeni wysta-wienniczych i scenicznych, zainteresowany problematyką społeczeństwa jako obiektu manipulacji w kontekście pojęć dotyczących religii, narodu czy rasy. Twórczość Roberta Rumasa jest wielowątkowa, w wielu wypadkach oparta na konkretnym kontekście historycznym, społecznym, politycznym czy kulturowym. Od ponad dekady dokonuje on interwencji w społeczną tkankę miejską rozszerzając tym samym zakres swoich poszukiwań, anektując skomplikowaną, potraktowaną holistycznie, przestrzeń miejską.

Równolegle od trzech lat zajmuje się organizacją przestrzeni i scenografią w spektaklach multimedialnych i teatralnych.

Adam Witkowski – ur. w 1978 r., artysta, muzyk, kurator. Zajmuje się malarstwem, instalacją, wideo, dźwiękiem i jeszcze mnóstwem innych rzeczy. W roku 2005 byłem producentem Radio Copernicus, a od roku 2006 współtwórcą Radio Simulator. Współorganizował pierwszą edycję festiwalu Theoneminutes. Wykłada na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

„Jego prace mogą być źródłem zwykłej zabawy, a także przyczynkiem do intelektualnych rozważań. Przede wszystkim jednak wydaje się, że najwięcej treści można w nich odnaleźć nastawiając się na medytację i autorefleksję. Rozmyślając o tym, co robimy i co nam samym się przytrafia.”

Daniel Muzyczuk – ur. w 1980 r., prawnik, kurator, krytyk sztuki. Obecnie niezależny kurator i koordynator projektów społeczno-artystycznych m.in. Pod Prysznicem Sztuki w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Indeks_73 (Kultura Miejska). Publikował w Obiegu, Le Monde Diplomatique, Bunkrze Sztuki, Panoptikum i Ha!Arcie. Wykłada na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

„Lektury obowiązkowe” zrodziły się z refleksji nad sposobami kształtowania zbiorowej świadomości, których drastycznym przykładem była zeszłoroczna ingerencja Ministerstwa Edukacji Narodowej w tzw. kanon lektur. Praktyka wykluczenia i inkluzji w pełni objawiła manipulacje w sferze zbiorowej wyobraźni i sposoby kształtowania wzorów. Ten szok kazał nam zastanowić się nad naszą listą lektur obowiązkowych jako sposobem na samookreślenie się w przestrzeni społecznej. Możliwość wyboru i podkreślenia własnej odrębności stanowi centrum projektu. Nasze wspólne lektury stanowią autonomiczne terytorium i siłą rzeczy stają się próbą redefinicji tzw. dziedzictwa narodowego. Pierwsza próba tekstualnego oznaczenia tego terytorium odbyła się w ramach festiwalu Passengers, kiedy to Robert Rumas wspólnie z grupą performerów dokonał czasowego zawłaszczenia wyobrażeń pasażerów warszawskich tramwajów, odczytując im odpryski rewolucyjnych instrukcji.

Zajmiemy się promocją rewolucyjnego czytelnictwa. Jednak z drugiej strony będzie to projekt muzyczny, łączący słowo z radykalną dźwiękową ścieżką. Jako pierwszy na łamy witryny www.lekturyobowiązkowe.pl, trafi numer jeden na naszej liście Hakim Bey – myśliciel, który we wspólnotowej wyobraźni nie zaistniał w Polsce tak naprawdę nigdy. Nagrania będą dokonywane w przestrzeniach publicznych, czyli trafią z powrotem do miejsc, w których odczytywane być powinny. W ramach festiwalu inSPIRACJE natomiast zaprezentowane zostaną w radiu, które jako medium komunikacji społecznej od początku wykorzystywane było do szerzenia tak propagandy jak i myśli emancypacyjnej, czy też wolnościowej. Czy rewolucyjny komunikat w przestrzeni społecznej może być jeszcze wyrażany? Utopia, budowana przez autonomiczne przekazy i prywatne opowieści może jeszcze oznaczyć swoje terytorium?